كه در وى آويزد ؛ پس هر كسى بتواند كه در معنى دنيا وى بر وى حيلت كند ، و اگر كسيش برنجاند يا چيزش ببرد از كرم از سر آن درگذرد و در قفايش نرود و اعتماد بر عوض آخرت كند ، و منافق و فاجر بآخرت شكّ كند و انديشه و تفكّر در دنيا كند ، و با هر كه بياميزد مكر و حيلت كند ، و شوميش بدان كس برسد . 115 - المؤمن للمؤمن كالبنيان يشدّ بعضه بعضا . ( 1 ) مؤمن مؤمن را چون بنا بود كه سخت ميدارد بعضى مر بعضى را ؛ يعنى يك ديگر را دعا و نصرت كنند ، و با يك ديگر مواسات بكنند ، و در دين دست يكى دارند ، و يك ديگر را امر بمعروف و نهى از منكر كنند . 116 - المؤمن من أهل الايمان بمنزلة الرّأس من الجسد . ( 2 ) حكم مؤمن كه ز اهل ايمانست * هست در منزلت چو سر از تن مؤمنان زنده خون يك دگرند * سازگار و خوش و چو روح و بدن مؤمن از اهل ايمان بمنزلهء سرست از تن ؛ يعنى چون تن بىسر بكارى نيايد مؤمن نيز بىشرايط ايمان بكارى نيايد . 117 - المؤمن يوم القيامة في ظلّ صدقته . ( 3 ) سايهء صدقه هست روز قيام * بر سر مؤمنان نيكو نام مؤمن روز قيامت در سايهء صدقه‌اش باشد . 118 - المؤمن يأكل في معا واحد ، و الكافر يأكل في سبعة أمعاء . ( 4 ) مؤمن طعام خورد در يك رودگانى « 1 » و كافر طعام خورد در هفت رودگانى ؛ و اين خبر را چهار معنى گفته‌اند : اوّل - آنكه سبب گفتن اين خبر آن بود كه مردى بود كه پيش از اسلام بسيار خوردى و چون مسلمان شد اندك خوردى .

--> ( 1 ) در برهان قاطع گفته : « رودگان بفتح ثالث و گاف فارسى بالف كشيده و بنون زده جمع روده است و رودگانى بر وزن كوزدانى بمعنى رودگان است كه جمع روده باشد و بمعنى مفرد روده هم گفته‌اند » .